Test z języka włoskiego A2 do pobytu długoterminowego UE: czym jest i kto musi go zdać
5 min czytania

Jeśli zamierzasz wystąpić o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE (permesso di soggiorno UE per soggiornanti di lungo periodo, dawna «carta di soggiorno»), prawo wymaga, żebyś udokumentował znajomość języka włoskiego na poziomie A2. Dla większości osób oznacza to jedno: zdać test znajomości języka włoskiego (test di conoscenza della lingua italiana) — państwowy test, o który wnioskuje się w Prefekturze (Prefettura) i który zwykle zdaje się w CPIA (Centro provinciale per l'istruzione degli adulti), publicznej szkole dla dorosłych w twojej prowincji. W tym poradniku wyjaśniamy, czym jest, kto musi go zdawać i jak wygląda.
Czym jest dokładnie
Wymóg językowy wynika z art. 9, co. 2-bis Tekstu jednolitego o imigracji (d.lgs. 286/1998), wprowadzonego ustawą legge 94/2009: kto ubiega się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, musi zdać test znajomości języka włoskiego. Praktyczne zasady testu określa dekret Ministra Spraw Wewnętrznych z 7 grudnia 2021 r. (DM Interno 7 dicembre 2021, opublikowany w Gazzetta Ufficiale n. 36 del 12 febbraio 2022), który uchylił i zastąpił wcześniejszy dekret z 4 czerwca 2010 r.
Przydatne ostrzeżenie: niektóre oficjalne strony wciąż powołują się na stary dekret z 2010 r. Nie daj się zmylić — obowiązuje dekret z 7 grudnia 2021 r., ale merytorycznie dla ciebie nic się nie zmienia: wymagany poziom (A2) i próg zdawalności (80% łącznej punktacji) pozostały takie same.
Wymagany poziom to A2 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego (QCER): umiejętność «rozumienia zdań i często używanych wyrażeń z zakresu spraw codziennych» (art. 2, co. 1 dekretu). To nie jest egzamin akademicki: chodzi o włoski z życia codziennego — ogłoszenia, komunikaty, proste listy, formularze.
Kto musi go zdawać
Dekret jest sformułowany bardzo szeroko: stosuje się do «wszystkich cudzoziemców», którzy wnioskują o wydanie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, oraz do członków rodziny, dla których to zezwolenie jest wnioskowane (art. 1, co. 2 DM 7 dicembre 2021).
Dwa ważne doprecyzowania:
- Obywatele Unii Europejskiej nie mają z tym testem nic wspólnego. Obywatel UE nie ma zezwolenia na pobyt (jego pobyt reguluje d.lgs. 30/2007), więc nie przechodzi przez tę procedurę.
- Nie wszyscy cudzoziemcy spoza UE muszą zdawać test. Dekret przewiduje listę zwolnień: osoby poniżej 14 lat, osoby z poświadczonymi poważnymi ograniczeniami, ci, którzy mają już uznany certyfikat językowy albo włoski dokument potwierdzający wykształcenie, oraz niektóre kategorie zawodowe. Wszystkie omawiamy szczegółowo w poradniku o tym, kto jest zwolniony z testu A2.
Jak wygląda test
Test zdaje się na komputerze (z możliwością poproszenia o wersję papierową — o identycznej treści, kryteriach i czasie, art. 3, co. 4) i trwa w sumie 60 minut netto. Składa się z trzech części:
| Część | Co zawiera | Orientacyjny czas |
|---|---|---|
| Rozumienie ze słuchu (comprensione orale) | 2 krótkie teksty audio, każdy odtwarzany dwa razy | około 25 minut |
| Rozumienie tekstu pisanego (comprensione scritta) | 2 krótkie teksty pisane z życia codziennego | około 25 minut |
| Interakcja pisemna (interazione scritta) | 1 zadanie: odpowiedź na e-mail/zaproszenie albo wypełnienie formularza | około 10 minut |
Coś, co zaskakuje wiele osób: nie ma żadnej części ustnej. Nie będziesz musiał z nikim rozmawiać, nie ma też osobnej części z gramatyki. Test zdaje się, uzyskując co najmniej 80 punktów na 100, liczonych z sumy trzech części — pełne wyjaśnienie punktacji (i wynikającej z niej strategii) znajdziesz w poradniku o punktacji testu A2.
Zwróć też uwagę, że każda lokalna komisja sama układa swój zestaw zadań: istota (trzy części, 60 minut, 80 na 100) jest wszędzie taka sama, ale podział na podczęści bywa przedstawiony nieco inaczej w różnych ośrodkach.
Czym ten test NIE jest
Warto odróżnić test A2 od dwóch innych sprawdzianów, z którymi bywa mylony:
- Nie wydaje certyfikatu. Wynik zapisuje się w systemie informatycznym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (Ministero dell'Interno) i to Questura odczytuje go, kiedy pracuje nad twoją sprawą (art. 3, co. 5 i art. 5 dekretu). Nie dostajesz zaświadczenia do zabrania do domu, a wynik liczy się wyłącznie na potrzeby tego zezwolenia.
- To nie jest sprawdzian z umowy integracyjnej. Kto wjechał do Włoch od 10 marca 2012 r. z pierwszym zezwoleniem na co najmniej rok, podpisał umowę integracyjną (accordo di integrazione, DPR 179/2011), której weryfikacja przewiduje inny sprawdzian — ustny, kilkuminutowy, przed egzaminatorami. To dwie różne procedury o dwóch różnych celach.
- To nie jest B1 do obywatelstwa. Do obywatelstwa włoskiego przez zamieszkanie lub przez małżeństwo wymagany jest poziom B1, potwierdzony certyfikatem uznanej instytucji albo dokumentem potwierdzającym wykształcenie (art. 9.1 della legge 91/1992): to osobna, płatna ścieżka z innymi egzaminami. Uwaga jednak: kto ma już zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jest zwolniony z obowiązku przedstawienia certyfikatu B1 — kolejny powód, by potraktować test A2 poważnie już teraz.
Ile to kosztuje?
Nie możemy powiedzieć tego z pewnością i żadne oficjalne źródło tego nie podaje. Ani strona Ministero dell'Interno, ani strony Prefektur nie wskazują opłaty za test; dekret mówi jedynie, że jest wykonywany «senza nuovi o maggiori oneri per la finanza pubblica» (bez nowych ani większych obciążeń dla finansów publicznych), a to klauzula dotycząca budżetu państwa, a nie obietnica wobec kandydata. Poproś o potwierdzenie w Prefekturze swojej prowincji, kiedy będziesz składał wniosek.
Od czego zacząć
- Przede wszystkim sprawdź, czy nie podlegasz zwolnieniu — być może w ogóle nie będziesz musiał zdawać testu.
- Przeczytaj, jak działa zapisanie się przez portal Prefektury.
- Zrozum, jak liczona jest punktacja: próg 80% jest wysoki i lepiej dobrze go znać, zanim wejdziesz na salę.
- Spróbuj od razu bezpłatnej symulacji w prawdziwym formacie testu — słuchanie, czytanie i interakcja pisemna, z tą samą strukturą i tą samą punktacją.
Źródła oficjalne: strona Ministero dell'Interno o teście oraz tekst DM 7 dicembre 2021 w Gazzetta Ufficiale.
Informacje w tym poradniku mają charakter wyłącznie informacyjny i nie są poradą prawną. Przepisy i procedury mogą się zmieniać: przed złożeniem wniosku zawsze sprawdź aktualne wymogi dla swojej sytuacji na stronach oficjalnych oraz w Prefekturze swojej prowincji.
